کد خبر : 207
تاریخ انتشار : یکشنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۶ - ۱۸:۴۶
38 بازدید

لیسانسه ها!؛

لیسانسه ها!

لیسانسه ها!

لیسانسه ها! سلام دانشجو! یادم هست که سال ورودم به دانشگاه از اینکه خودم را دانشجو معرفی میکردم یا دانشجو صدایم میکردند احساس خوشی داشتم. میتوانم حدس بزنم که تو نیز با این کلمه دانشجو خاطره ها برای خودت خواهی ساخت. طبیعی است که الان نقشه ها در سر پرورانده باشی که با ورود به

لیسانسه ها!

سلام دانشجو! یادم هست که سال ورودم به دانشگاه از اینکه خودم را دانشجو معرفی میکردم یا دانشجو صدایم میکردند احساس خوشی داشتم. میتوانم حدس بزنم که تو نیز با این کلمه دانشجو خاطره ها برای خودت خواهی ساخت. طبیعی است که الان نقشه ها در سر پرورانده باشی که با ورود به دانشگاه چنین و چنان کنی. شاید بگویی الان که وقت استراحت است بعد از ماراتن کنکور که شخصا بعد از پایان آن عمیقا احساس آزادی از زندان را داشتم، باید تلافی این یک سال سخت را درآورد؛ یادم هست که آن سال کذایی عید دیدنی هم نرفتم و خیلی از تفریحات را به امید قبولی در کنکور به خود حرام کردم. قبل از کنکور عاشق این جمله بودم که کنکور یک قیف وارونه است و تمام سختی اش قبول شدن در دانشگاه است و بعد از آن به آسایش مطلق(بخوانید بهشت برین) خواهی رسید. ولی نمیدانم چه شد که بعد از کنکور به گوینده این جملات(بخوانید اراجیف) قربه الی ا… لعن و نفرین می فرستادم چرا که به قول رفیقم در سال اول دانشگاه به اندازه تمام سال های دبیرستان درس خواندم و دانشگاه آن قدر ها هم که فکر میکردم ساده نبود؛ البته بسیار شنیدم و تجربه کردم که دوران لیسانس بهترین دوران دانشجویی است و خاطرات بسیاری رقم میخورد، راستش را بخواهی اگر الان به ابتدای راه دانشجویی ام برگردم همان جایی که الان تو هستی از خودم میپرسم که می خواهم انتهای این راه به کجا برسم! یعنی تکلیفم را با خودم مشخص میکنم که از این دانشگاه فخیمه نمره میخواهم یا درس یاد گرفتن را.

بین خودمان بماند که هر وقت به این فکر کردم که آخر این مسیر قرار است مهندس یا لیسانسه صدایم کنند قند در دلم آب میشد و هنوز هم میشود ولی خوب که فکر میکنم میبینم که لیسانسه بدون قدرت تحلیل دردی را دوا نمیکند. اگر برگردم به آنجایی که الان تو هیتی با خودم عهد میکنم که محیط پیرامونم را خوب بشناسم و با کنجکاوی به دنبال اخبار و اطلاعات صحیح بروم. آخر من دانشجوی این مملکتم؛ مگر میشود نخبه یک مملکت در مورد مسائل مهم کشورش نظری نداشته باشد؟ کاش میشد به ابتدای این جاده همان جایی که تو الان ایستاده ای برگردم و با خودم عهد کنم که خوب درس را بفهمم و از آن برای پیشرفت و تعالی سرزمینم استفاده کنم،افسوس که من امکانات فعلی تو را ندارم ولی آرزو میکنم که تو آرزوهای مرا برآورده کنی! خوش آمدی لیسانسه آینده.

برچسب ها :

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.