کوپون سوخته

دوئل مزمن

در جستجوی کد خدا؛ این قسمت، اروپا

خط قرمز

آرمانخواهی رمز عزت و سرافرازی یک ملت

کد خبر: 100 | تاریخ انتشار: 21:03:09 - چهار شنبه 12 سپتامبر 2018 | بدون نظر | Print This Post Print This Post |

هنگامه امتحانات بزرگ

بالاخره پس از کش و قوس های فراوان دونالد ترامپ رئیس جمهور جمهوری خواه آمریکا علنا خروج این کشور از توافق برجام را اعلام کرد، این البته در حالی است که آمریکا قبل از خروج از برجام نیز-چه در زمان ریاست جمهوری اوباما و چه در دوران ترامپ- به اذعان مسئولین مذاکره کننده، به بسیاری از تعهدات خود عمل نکرده بود و فارغ از این با تهدیدهایش مانع ورود بانک های بزرگ اروپایی به بازار ایران شده بود، نتیجه این که آمریکا با این اقدام خود، قصد داشت اوج گستاخی و وقاحت خود را به رخ جهانیان بکشد، و همچنان برای مردم جهان بار دیگر ثابت کند که کشوری غیر قابل اعتماد و زورگو در عرصه بین المللی است، همچنین این اقدام باعث شد ایرانیان بار دیگر دریابند که اگر هشدار به غیر قابل اعتماد بودن آمریکا از زمان آغاز مذاکرات از سمت رهبر انقلاب بیان میشد، این نه از روی کاسب تحریم بودن و نه از روی بی شناسنامه بودن و نه از روی تحجر بود، بلکه این هشدارها بر مبنای تجربه ای بود که ملت ایران سال هاست، آن را با گوشت و پوست خود حس کرده است.

البته شاید نسل سوم و چهارم جوانان پس از انقلاب به این تجربه باور نداشتند، چون خودشان آن را حس نکرده بودند. اما از افرادی که ریش های رنگ شده شان را در آسیاب مسئولیت های گوناگون کشوری سفید کرده بودند، این کمی دور از ذهن بود که بر کوس دوستی و صلح با آمریکا و اسلام رحمانی بکوبند و امضای جان کری را تضمین برجام بدانند و خوش بینی و بدبینی در سیاست خارجه را بی معنا قلمداد کنند.  حال شوربختانه هزینه این ساده لوحی و عدم اعتماد به نیروی جوان داخلی را باید همین جوانان نسل سوم و چهارم انقلاب بپردازند، همان جوانانی که ریش سفیدهاشان، از ترس این که مبادا به تریج قبای کدخدا بربخورد و از برجام خارج شود- که البته شد-ماهواره هایی که با خون دل ساخته بودند را در آشیانه پنهان کردند، همان جوانانی که روزی از بدست آوردن تکنولوژی غنی سازی اورانیوم که تنها در اختیار چندین قدرت جهانی بود،سر از پا نمیشناختند و حالا از ترس این که کدخدا ابرو بالا بیندازد، از کار بیکارشان کردند و ذوقشان را کور..

حال در چنین شرایطی اگر شخصی هنوز امید به بزرگواری کد خدا در دل دارد باید برای سلامت ذهنی و روانی خود فکری کند. امروز گفته میشود هنگام اتحاد است و نباید از دولت انتقاد کرد، اما چه کنیم که مهر تحجر و کاسب تحریم بودن و دلواپسی بر پیشانی مان سنگینی میکند، الحمدلله که ما اهل مظلوم نمایی و حرکات پوپولیستی نبوده و نیستیم. امروز هنگامه اتحاد است؛ اگر تجربه سنگین خسارت محض برجام را بدوش بکشیم و با این دید به مذاکره با اروپائیان برویم و اگر بار دیگر امضای هیچ نخست وزیر و صدر اعظمی را تضمین ندانیم بلکه، تضمین عملی را ملاک و معیار بدانیم. حال قضاوت با خود ریش سفیدان قوم که اروپایی که میگوید ما تضمینی در چنته نداریم و علیه آمریکا هم متحد نخواهیم شد و همچنین برجام توافق ناقصی است و باید با مذاکره بر سر توان موشکی و سیاست های منطقه ای ایران آن را تکمیل کنیم، قابل اعتماد است یا خیر؟

آقای روحانی و هیئت محترم حاکمه!! امروز پنج سال از دوران حکومت شما حضرات میگذرد در حالی که توان خود را صرف توافقی کردید که اصلی ترین عضو تاثیر گذار آن با یک سخنرانی چند دقیقه ای از برجام خارج میشود و دست ما هم به جایی بند نیست؛ حال وقت آن نرسیده که چند تخم مرغ هم در سبد جوان نخبه دلسوز داخلی بگذارید و امضای او جهت آبادانی این مملکت را تضمین بدانید؟ باور کنید هنوز هم دیر نیست و سه سال زمان مناسبی است برای اعتماد به دستان توانمند تولید کننده و صنعتگر و دانشمند داخلی. امروز یقین بدانید تمامی جناح های سیاسی کشور با تمام توان از شما حمایت خواهند کرد اگر به دنبال کدخدای جدید نباشید و مردم را هر کدام یک کدخدا بدانید.یقینا آینده در دستان جوانان این مرز و بوم است، بعون الله.

نویسنده : علی پیروی نژاد، دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شیراز

استفاده از این مطلب با ذکر منبع بلامانع است

ارسال نظر


آخرین اخبار